آينده تغذيه و صنعت غذا به چه سويى مى رود؟ - بخش سوم

آينده تغذيه و صنعت غذا به چه سويى مى رود؟ - بخش سوم 57

همانطور كه در دو نوشته قبلى ديديم، تعيين رژيم غذايى كاملا شخصى بر اساس ساختار ژنتيكى افراد و استفاده از احشام مينياتورى (حشرات) بعنوان منبع غنى و كم هزينه پروتئين از پيش بينى هاى آينده تغذيه و آينده صنعت غذا هستند.


همانطور كه مى دانيد استارت آپ هاى صنايع غذايى با دقت و تلاش هر چه تمامتر سعى دارند خلاء هاى موجود و نياز آينده را شناسايى و قدمى موثر در اين راه بردارند. يكى از زمينه هاى بسيار پررونق و جذاب كه امروزه نيز توجه بسيارى از محققان و استارت آپ هاى صنايع غذايى را به خود جلب كرده، بحث غنى سازى محصولات گياهى از طريق ايجاد تغييرات در ساختار ژنتيكى است. در حال حاضر بسيارى از استارت آپ هاى صنايع غذايى در اين زمينه فعاليت دارند.
جالب است بدانيد كه بسيارى از ميوه جات و سبزيجات بصورتى كه امروز مى شناسيم در طبيعت وجود نداشته اند بلكه در طى ساليان تغييرات فراوانى بوجود آمده است . بطور مثال هويج سفيد رنگ و استخوانى بوده، هلو شبيه به گيلاس بوده و شورمزه، يا هندوانه كوچك ، سفت و تلخ بوده است. پرورش انتخابى طبيعت براى مزه بهتر و پروپيمان شدن و قابل خوردن شدن، در كنار روشهاى فشرده و اصلاحى كشاورزى در طى ساليان سبب شد كه بسيارى از ميوه ها و سبزيجات قابل خوردن و حتى بسيار متداول و پرطرفدار شوند.
اما اين همه تغييرات بدون هزينه نبودند. به تدريج ميزان كلسيم، آهن، فسفر، ويتامين B2 و ويتامين ث در ميوه ها و سبزيجات كم و كمتر و نهايتا از بين رفت و امروزه بيشتر سبزيجات تقريبا ٢/٣ از مواد مدنى را كه در گذشته داشتند را دارا هستند.


به نظر مى رسد در آينده اى نه چندان دور، مهندسى ژنتيك و علوم بيومولكولى قادر شوند، ويژگيهاى دلخواه را به سرعت در ميوه و سبزى ها ايجاد كنند بدون اينكه سالها منتظر پرورش انتخابى يا اصلاح كشاورزى شوند. بدين ترتيب  DNA مورد نظر از يك ارگانيسم به ارگانيسم ديگر منتقل و ويژگى مورد نظر به سرعت در ارگانيسم دوم بوجود مى آيد. حتى در بسيارى موارد ژن منتقل شده اصولا هيچگاه و به هيچ طريق شانس انتقال به ارگانيسم ديگر را از طريق اصلاحات كشاورزى يا پرورش انتخابى نخواهد داشت. مثلا ژن توليد آهن فراوان به سيب تزريق و حالا سيب هم داراى آهن مى شود، يا ژن كلسيم به گلابى اضافه و گلابى به منبع غنى كلسيم تبديل مى شود. چنين اتفاقى در طبيعت عملا غيرممكن است.
اخيرا محققان در استراليا موفق شدند گونه اى از موز را پرورش دهند كه داراى پرو ويتامين A هست كه عموما در ميوه ها يافت نمى شود. آنها ژن توليد كننده پرو A را از نوعى موز به نام پاپونا كه در گينه نو يافت مى شود بدست آوردند و به موز معمولى منتقل كردند و موزى بدست آوردند كه داراى پرو ويتامين A بود.
سيب زمينى، برنج و ذرتى كه چربى مفيد امگا ٣ و ٦ دارد، كاهويى سرشار از آهن كه بسيار آسان هضم مى شود، كوجه فرنگى كه سرشار از آنتى اكسيدان است. بادام زمينى كه ايجاد آلرژى نمى كند و عدسى كه درست به اندازه گوشت و دقيقا همان پروتئین ها را داراست. فقط تصور كنيد حد و مرز چنين تغييراتى تا كجا مى تواند باشد.
پيش بينى مى شود كه در ده سال آينده بايد منتظر روشها جديد و بسيار دقيق ايجاد تغييرات در مواد غذايى از اين دست باشيم. درست مانند آنچه طبيعت طى ميليونها سال انجام مى دهد. البته اينكه طبيعت تا چه حد با ما همراهى خواهد كرد همچنان جاى تامل دارد.

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به تامین آنلاین می باشد و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع بلامانع است.

عضویت در تلگرام